Christian Kahrmann wordt 50 – Südtirol News

Hij moest zijn café sluiten. Corona trof hem hard, hij lag 17 dagen in coma. Zijn ouders stierven kort na elkaar. Christian Kahrmann heeft veel meegemaakt. Het afgelopen jaar heeft hij littekens op zijn gezicht achtergelaten, het waren de buis en de slang voor ventilatie, zoals hij zelf zegt. Misschien kunnen de artsen nog iets cosmetisch doen, maar dat is voor Kahrmann niet zo belangrijk.

Hij vocht zich een weg terug naar het leven na een noodlottig jaar. Sommige dingen ontwikkelen zich goed, trefwoord Netflix. Op 19 juni wordt de acteur, die bekend werd als Benny Beimer in “Lindenstraße”, 50 jaar.

Bij veel acteurs denk je in het echt: ze zijn kleiner dan op tv. Bij Christian Kahrmann is dat anders – hij is vrij lang, 1,91 meter. Grijs haar, een spijkerjasje, zilveren sieraden aan zijn vingers, hij poseert nonchalant voor de foto op de Berlijnse stoep. Dat klinkt als een stoere vent, maar zo praat hij niet. “Vorig jaar rond deze tijd zat ik op de rollator”, zegt hij.

Kort voordat het virus hem in de pandemie betrapte, moest hij zijn koffiebar in Prenzlauer Berg sluiten. Gastronomie was voor hem “een geweldige ervaring”, maar ook een slopende job die, achteraf gezien, op het juiste moment voorbij was. In zijn oude woonplaats Keulen maakte hij tijd voor zijn ouders, beiden in de 80. Toen kreeg Kahrmann lichaamspijnen, een infectie in maart 2021, voordat de grote vaccinatie begon. Het werd heel erg, hij spreekt van een bijna-doodervaring.

Wakker worden nadat de coma donker was. “Ik kan me mijn hallucinogene coma-dromen heel goed herinneren, in grote lijnen van de kamer. Vreemd genoeg dacht ik dat de verpleegsters en verplegers altijd hetzelfde waren en verwisselde ik alleen de naamplaatjes.’ Hij was zo goed als onder narcose. ‘Mijn hoofd was erg verward en moe. Het duurde nog twee weken voordat ik weer redelijk helder was.’ Hij bracht twee maanden door op de intensive care en een maand in de afkickkliniek.

Toen Kahrmann in coma lag, stierf zijn vader aan Corona en even later stierf zijn moeder aan kanker. Hoe doe je dit allemaal? “Ik ben er doorheen gekomen door mijn lichaamsbouw gezond te maken, met de zorg van vele artsen, klinieken en therapie, met de hulp van het gezinsleven, mijn kinderen, met reizen. En met de poging om letterlijk weer te leren lopen.” Zijn vriendin, die zelf in quarantaine zat, deed ongelooflijke dingen; Kahrmann brengt ook hulde aan zijn ex-vrouw. Al het leed ging niet met een druk op de knop weg. “Maar op een gegeven moment moet je weer normaal worden.” Hij heeft de lange Covid-symptomen overwonnen. “Ik begin weer langzaam, ik doe veel aan yoga.”

Vroeger zou een gesprek met Kahrmann meer gaan over “Lindenstrasse”, waarin hij vanaf 1985 zeven en een half jaar speelde. “Het was ook een zegen en een vloek. Als kind moet je als volwassene functioneren, natuurlijk heb je andere ervaringen dan de andere kinderen en verdien je al geld. Ik vond het niveau van bewustzijn op dat moment nooit bijzonder cool, omdat het me behoorlijk vreemd was. ”

Kahrmann was een van de kindsterren op de Duitse televisie. Ook zijn ouders waren kritisch. “We stonden toen nog in het telefoonboek. Er waren altijd grappen, mensen stonden voor de deur of volgden me.”

Kahrmann vindt het jammer dat “Lindenstraße” is opgeheven, want de ARD-serie was een overblijfsel van de oude televisie. Maar hij weet ook dat klassieke lineaire tv, dat wil zeggen kijken volgens vaste tijden en gewoonten, het tegenwoordig moeilijk heeft.

De “Lindenstrasse” is twee jaar geschiedenis, decennia lang een cultus geweest, maar op een gegeven moment uit de tijd geraakt. Destijds zei de ARD-leiding: “Het belang van de kijkers en onze onvermijdelijke behoefte om geld te besparen zijn niet verenigbaar met de productiekosten voor zo’n hoogwaardige serie.” Het buitenlandschap in Keulen-Bocklemünd is zojuist gesloopt. Eindelijk woonden daar de mussen.

Kahrmann wilde zich professioneel ontwikkelen na zijn afstuderen aan de middelbare school en de Lindenstraße. Hij woonde van 1995 tot 1999 in New York, waar hij acteren studeerde. De lijst met zijn rollen is nu lang, inclusief een film met Bruce Willis (“The Tribunal”). Onlangs zagen zijn 11- en 14-jarige dochters hem in een oude Rosamunde Pilcher Schmonzette: als ruiter in rijkleding. “Natuurlijk lachten ze hun kop eraf.”

En nu? Hij heeft zojuist twee grote projecten gefilmd. “Blood And Gold” voor Netflix, western in stijl, dat zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog. “Spectaculaire bioscoop met speciale effecten, kostuums, geweren.” Hij stond voor de camera voor ARD in de miniserie “Asbest” geregisseerd door Kida Khodr Ramadan (“4 Blocks”). Het gaat over de 19-jarige Arabische Momo, Kahrmann speelt de vader van Momo’s vriendin, die vreest dat zijn dochter in verkeerde kringen terechtkomt.

Terug aan het werk, terug in het leven: “Het voelt heel fijn. Het is ongelooflijk goed voor mij om weer deel te kunnen nemen aan het normale leven, weer een gevoel van prestatie te hebben en weer te kunnen werken, om te gaan met wat ik leuk vind en om contact te hebben met mensen. Hij houdt van afwisseling op het werk. En natuurlijk zou hij niets hebben tegen een rol als commissaris van de ‘plaats delict’, zegt hij.

Kahrmann wil zijn 50e verjaardag “heel klein en rustig” naderen en waarschijnlijk in de nazomer vieren. “Maar ik moet eerlijk zijn, ik heb nog geen zin om met veel mensen te feesten. Nog steeds niet.”

Van: APA/dpa

Leave a Reply

Your email address will not be published.