Wereldbeker in Qatar: dit is de succesvolle coach van Saoedi-Arabië, Hervé Renard – Sport

De wereld kent nu Hervé Renard voor het aanbevelen van een selfie met Messi. Tijdens de rust van de wedstrijd tegen Argentinië was Saudi-Arabië-coach Renard niet blij met de manier waarop zijn spelers de Argentijnse spelmaker te lijf gingen. In een video die na de wedstrijd door de Saoedische voetbalbond is vrijgegeven, zijn sommige spelers te zien die hun hoofd laten hangen terwijl de stand 0-1 was. “Wat doen we hier?” roept Renard in de kleedkamer. “Is dat onze druk? Messi heeft de bal in het midden en jij…”, Renard gooit beide armen omhoog alsof hij zich overgeeft, “… jij gaat gewoon voor de verdediging staan. Pak je smartphone, dan kan het ga op de foto met Messi!”

Renard spreekt Engels met een zwaar Frans accent, en een vertaler probeert zijn intonatie in het Arabisch na te bootsen, maar slaagt daar niet helemaal in. “Denk je niet dat we terug kunnen komen? Kom op, dit is het WK!” Renard denderde verder. Het team filmde vervolgens de wedstrijd en de video ging het hele internet over. En als je je afvraagt ​​waarom Saoedi-Arabië Argentinië met 2-1 versloeg, een 2-0 gelijkspel verdiende met Polen en nu progressie in eigen handen heeft tegen Mexico, dan vind je veel van de antwoorden in deze biografie trainers.

Renard was in de jaren negentig een normale amateurvoetballer in Frankrijk, hij speelde bij Didier Deschamps in de jeugdopleiding, maar dat deed Renard alleen maar beseffen dat hij geen talent had, zoals hij later zei. Na zijn carrière in het voetbal kwam het eerste: niets. Hij werd een gebouwreiniger, een schoonmaker. Het was een “zwaarder leven dan als coach of speler”, zei hij later rond deze tijd, ‘s avonds coachte hij een amateurclub.

Het keerpunt in zijn leven kwam toen hij Claude Le Roy ontmoette, een wereldreizende coach die op zoek was naar een assistent voor een baan in Shanghai. Le Roy zei later dat hij de voorkeur gaf aan Renard boven professionele assistent-coaches, omdat hij wist dat hij hard kon werken. Via China, Cambridge en Vietnam kwam Renard in Afrika terecht en bleef daar, waar hij in 2008 hoofdtrainer van Zambia werd.

Noch voor, noch na Renard heeft Zambia iets gewonnen in het voetbal

In die tijd waren er veel coaches uit Frankrijk in Afrika, maar vooral in West-Afrika, waar de Franse taal wijdverbreid is. Maar niemand sprak Frans in Zambia, en niemand dacht zelfs maar aan Zambia als het om voetbal ging. Renard greep gewoon de kans die hem werd aangeboden – en werd op sensationele wijze de winnaar van de Africa Cup of Nations 2012. Zijn ploeg versloeg Ivoorkust in de finale met spelers als Didier Drogba, Salomon Kalou en Touré-broers Yaya en Kolo.

Noch ervoor, noch erna had Zambia iets gewonnen in het voetbal, het was de doorbraak van Renard. “Magiër” noemden ze hem, zijn witte overhemd werd zijn handelsmerk.

Hervé Renard: Je kunt hem altijd in een wit shirt zien op het WK: Hervé Renard.

Op het WK zie je hem altijd in een wit shirt: Hervé Renard.

(Foto: Francisco Seco/AP)

Voor het eerst werd zijn verhaal van poetsman tot succesvolle coach verteld, althans aan geïnteresseerden in de Africa Cup of Nations. In 2015 herhaalde hij de overwinning op het continentale toernooi met Ivoorkust en werd hij de eerste coach ooit met twee verschillende teams. Alleen in Europa lukte het niet: in 2015 nam hij de Franse topclub OSC Lille over, maar werd al na enkele maanden vrijgelaten.

Renard ging opnieuw naar Afrika, dit keer naar Marokko, en zijn biografie was bijna de wereld ingegaan op het WK 2018 in Rusland. Hoewel uit hun statistieken blijkt dat zijn ploeg na twee wedstrijden was uitgeschakeld, vertellen de twee wedstrijden een ander verhaal. In de eerste wedstrijd tegen Iran speelde het team van Renard superieur, miste het doel en scoorde in extra tijd een eigen doelpunt. Hetzelfde beeld volgde in de tweede wedstrijd tegen Portugal: Marokko won de wedstrijd – toen scoorde Cristiano Ronaldo. Zo belandde Renard alleen in de kleurrijke kolommen van de WK-verslaggeving vanwege zijn opvallende uiterlijk, waarbij sommigen suggereerden dat hij leek op Lex Barker, de acteur die Old Shatterhand speelde.

Agressief, met overtuiging, zonder vals respect

Iedereen die de spellen van Marokko kent, zal niet verrast zijn door de prestaties van Saoedi-Arabië. De teams van Renard spelen zoals hun coach zegt: agressief, met overtuiging, zonder vals respect. En als het hem te veel respect is, wordt de coach boos, zie de toespraak tegen Argentinië. “Hij vertelde ons dingen waardoor we gras aten”, zei middenvelder Abdulellah al-Malki.

Om een ​​succesvol nationaal team op te bouwen, probeert Saoedi-Arabië overigens een strategie uit die vergelijkbaar is met die van Qatar: alle spelers van het team spelen in de nationale competitie. Saoedi-Arabië heeft echter 35 miljoen inwoners en Qatar drie miljoen, dus de talentenpool is daar wat dieper. Het team wordt gesteund door duizenden fans in het buurland, de reis is relatief kort en tegen Polen zorgden de fans – bijna uitsluitend mannen – voor een fantastische sfeer. Ook in de fanzones van Doha zijn er veel met groen-witte vlaggen en truitjes.

Het Koninkrijk en Qatar hebben een ingewikkeld politiek verhaal. Qua sportbeleid kan Saoedi-Arabië wel een sterke prestatie gebruiken op het WK, het doel is om het WK 2030 te organiseren. Slechts één keer haalde het team de achtste finales op het WK, in 1994 verloor Saudi-Arabië daar van Zweden. Mocht Renard iets soortgelijks doen tegen Mexico, dan zou het kunnen dat de wereldreiziger voor het eerst ergens langer dan drie jaar verblijft. Zijn contract loopt sowieso tot 2027 – en als Europese clubs hem nu zouden leren kennen: hem financieel uit Saoedi-Arabië stropen zou nogal moeilijk moeten zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published.